וַיֹּ֥אמֶר דָּוִ֖יד לִשְׁלֹמֹ֑ה בנו [בְּנִ֕י] אֲנִי֙ הָיָ֣ה עִם־לְבָבִ֔י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃
און דוד האָט געזאָגט צו שלמהן: מײַן זון, בײַ מיר אַלײן איז געװען אין האַרצן צו בױען אַ הױז צו דעם נאָמען פֿון גאָט מײַן האַר.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.